بیماری سرخک کودکان ونوزادان:علائم،درمان و پیشگیری

در صورتی که با علائم سرخک در کودک  خود روبه‌رو شدید، هر چه سریع‌تر او را برای بررسی نزد متخصص اطفال ببرید. متخصصین ما در کلینیک  اطفال امید پس از بررسی کودک بهترین روش درمان را برای او پیشنهاد می‌دهند. در صورت نیاز به رزرو نوبت و یا کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۸۸۸۹۸۴۴۰ و ۰۲۱۸۸۸۹۸۴۴۱ تماس بگیرید.

سرخک یک عفونت تنفسی بسیار مسری است که سبب بروز خارش پوست و نشانه‌های آنفولانزا می‌شود.اگر فرزند شما مبتلابه سرخک باشد، باید در خانه بماند و تعاملات خود با دیگران و فعالیت‌های اجتماعی در فضای باز را محدود کند تا از گسترش عفونت به دیگران جلوگیری شود. او بعد از درمان و تحت توصیه پزشک می‌تواند فعالیت‌های خود را دوباره ادامه دهد.

علل سرخک 


سرخک توسط یک ویروس متعلق به خانواده ویروس پارامیکا ایجاد می‌شود. هنگامی‌که ویروس وارد بدن می‌شود، در ناحیه نازوفارنکس مستقر می‌شود و علائم را ایجاد می‌کند.انتقال سرخک از فرد آلوده به فرد بدون ایمنی به عفونت ویروسی رخ می‌دهد. هنگامی‌که کودکان آلوده سرفه و عطسه می‌کنند، ویروس را به هوا منتقل می‌کنند. این ویروس می‌تواند تا دو ساعت در هوا و یا در سطوح آلوده زنده بماند. هرکسی که در تماس نزدیک با فرد آلوده یا سطوح آلوده باشد ممکن است این عفونت را دریافت کند.بدن  بیمار به مدت چهار روز قبل از ظهور راش تا چهار روز پس از ظهور راش بسیار عفونی می‌شود و در این مدت باید ترجیحاً در مکانی ایزوله و به دور از سایرین قرار داده شود. زمان تماس با ویروس تا زمان شروع علائم حدود ۱۰ روز است اما ممکن است از ۷ تا ۱۸ روز نیز باشد.بیش از ۹۰ درصد از کودکانی که واکسینه نشده‌اند در صورتی که در معرض ویروس قرار گیرند آلوده می‌شوند. سایر شرایط شایع که در آن کودکان (غیر واکسینه) مستعد ابتلا به آلودگی به سرخک هستند عبارت است از کودکان دارای اختلال ایمنی، سو تغذیه، بارداری مادر و کسانی که دائماً به مناطقی بومی‌نشین دارای بیماری مسافرت می‌کنند. کمبود ویتامین A نیز یکی از عوامل خطر ابتلا به سرخک است. کودکان با ویتامین A بسیار کم در رژیم‌های غذایی خود بیشتر خطر ابتلا به ویروس را دارند.

علائم سرخک 


علائم و نشانه‌های سرخک عمدتاً ۱۰ تا ۱۴ روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می‌شوند. آن‌ها عبارتند از:

  • تب بالا که ممکن است به بیش از ۴۰ درجه سانتی‌گراد نیز افزایش یابد به‌ویژه در شروع راش
  • علائم تنفسی مانند آبریزش یا گرفتگی بینی، عطسه، گلودرد، سرفه خشک
  • علائم مرتبط با چشم مانند چشم‌های ملتهب شده، آبریزش از چشم‌ها، پلک‌های متورم و افزایش حساسیت به نور
  • نقاط کوپلیک که نقاط قهوه‌ای مایل به رنگ سفید بر پایه قرمز در دهان هستند و قبل از شروع راش پوستی ظاهر و ناپدید می‌شوند.
  • علائم عمومی مانند درد عضلانی، از دست دادن اشتها، ضعف
  • راش پوستی قرمز تیره در سراسر بدن. راش در سراسر بدن نشانه معمول از سرخک است. راش‌ها معمولاً حدود دو هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس شروع می‌شوند. به نظر می‌رسد لکه‌های قرمز صاف در نزدیکی خط مو و پشت گوش و سپس به پایین گردن، تنه، بازوها و پاها گسترش می‌یابند. این لکه‌های قرمز ممکن است به یکدیگر متصل شوند زیرا از سر به بدن گسترش می‌یابند. تب و راش بدون درمان (تا ۶ تا ۱۰ روز) از بین می‌روند.

تشخیص


شناسایی علائم بالینی سرخک مانند راش که از موی سر شروع می‌شود و به‌تدریج در سراسر بدن گسترش می‌یابد و نقاط کوپلیک در دهان راه اصلی تشخیص سرخک است.

تشخیص بالینی

در بسیاری از موارد تشخیص بالینی برای نتیجه‌گیری از وجود سرخک کافی است. کودک آلوده برای جلوگیری از گسترش عفونت به دیگران باید تا حداقل ۵ روز پس از ظهور راش از دیگران جدا شود.

تست شناسایی آنتی‌بادی  IgM

آنتی‌بادی IgM علیه ویروس سرخک می‌تواند از طریق آزمایش سرولوژیکی و یا کشت ویروسی یا PCR  خون، کشت نمونه مخاط و نمونه‌های ادرار برای تشخیص ویروس مورداستفاده قرار گیرد.

درمان سرخک 


هیچ داروی خاص ضدویروسی برای درمان سرخک وجود ندارد و بیماران معمولاً بدون هیچ‌گونه درمان قطعی بهبود می‌یابند. علائم را می‌توان برای کاهش شدت بیماری درمان کرد. درمان شامل موارد زیر است:

  • استامینوفن و ایبوپروفن می‌توانند تب و درد مرتبط با سرخک را کاهش دهند. این داروها باید فقط تحت نظر پزشک مصرف شود. در صورت وجود بیماری ویروسی به فرزندتان آسپیرین ندهید زیرا این موضوع مربوط به سندرم ریژه است.
  • به‌اندازه کافی استراحت کنید.
  • برای جلوگیری از کم‌آبی بدن همیشه آب کافی بنوشید.
  • بخار ساز یا مرطوب‌کننده ممکن است سرفه را کاهش دهد.
  • مکمل‌های ویتامین A باید بر اساس توصیه پزشک باشد. ازآنجایی‌که سطوح پایین سرم ویتامین A به علت سرخک همراه با بیماری‌های شدید است، درمان با ویتامین A برای همه کودکان مبتلابه سرخک، به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه توصیه می‌شود.
  • در صورت هرگونه عفونت و سایر عوارض ناشی از سرخک آنتی‌بیوتیک‌ها یا بستری شدن در بیمارستان ممکن است لازم باشد.
  • برای جلوگیری از حساسیت به نور، عینک آفتابی استفاده کنید یا نور را کم کنید. از تماشای تلویزیون یا خواندن اجتناب کنید.
  • اگر بیماری فرزند شما شدیدتر یا نگران‌کننده باشد بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید.

پیشگیری


سرخک بیماری است که با واکسیناسیون قابل‌پیشگیری است. واکسن به میزان قابل‌توجهی مرگ‌ومیر کودکان به دلیل سرخک را کاهش داده است. کودکان باید با در دو نوبت با واکسن سرخک واکسینه شوند. واکسن ام ام آر در دو نوبت تزریق می‌شود. در کودکان، اولین نوبت در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی و نوبت دوم در ۴ تا ۶ سالگی داده می‌شود (حتی می‌توان نوبت دوم را زودتر انجام داد اگر حداقل ۲۸ روز از اولین نوبت گذشته باشد.) بزرگ‌سالانی که در کودکی واکسینه نشده‌اند و هرگز این بیماری را نگرفته‌اند نیز باید واکسینه شوند.از  واکسیناسیون کودکان مبتلابه سل، لوسمی یا سرطان‌های دیگر یا افراد باسابقه ی آلرژی‌های دارویی و افراد مبتلابه سیستم ایمنی ضعیف باید اجتناب شود.

عوارض سرخک 


  • عوارض احتمالی سرخک شامل اسهال، عفونت گوش میانی، پنومونی و آنسفالیت است. به‌ندرت، عوارض سرخک ممکن است کشنده باشد. ابتلا به سرخک می‌تواند تأثیر جدی و خطرناک در کودکان مبتلابه سوءتغذیه، به‌ویژه در افراد با کمبود ویتامین A ، داشته باشد.
  • سرخک ممکن است به برونشیت، کروپ، زخم قرنیه منجر به کوری، گلومرولونفریت حاد و زخم دهان منجر شود.