درمان مشکلات روماتولوژی در کودکان با دارو،فیزیوتراپی و کاردرمانی

بیماری‌های روماتیسمی کودکان، که آرتروز نوجوانان نیز نامیده می‌شود، اصطلاح عمومی مورد استفاده برای توصیف بسیاری از بیماری‌های خودایمنی و التهابی است که می‌تواند در کودکان ۱۶ ساله و جوان‌تر ایجاد شود.

اگر چه علائم معمول بسیاری نظیر درد، تورم مفصلی، قرمزی و گرما را به صورت مشترک دارند، اما متمایز از هم هستند و علائم و نشانه‌های خاص خود را دارند. برخی از بیماری‌های روماتیسمی کودکان بر سیستم اسکلتی عضلانی تأثیر می‌گذارند، اما علائم مفصلی ممکن است جزئی یا پنهان باشند. بیماری‌های روماتولوژی اطفال می‌تواند چشم‌ها، پوست، عضلات و دستگاه گوارش را نیز درگیر کند.

درمان هر دو بیماری روماتیسمی التهابی و غیر التهابی در دوران کودکی مورد بحث قرار گرفته است. بیماری‌های التهابی عبارتند از: لوپوس اريتماتوز سیستمی (SLE)، لوپوس نوزادان (NLE)، درماتوميوزيت نوجوانی  (JDMS)، پورپورای هنوخ شوئن لاین  (HSP)، سندرم کاوازاکی (KS)، پلی آرتریت ندوزا (PAN)، گرانولوماتوز  وگنر(WG) و اسکلرودرم محدود. شرایط غیر التهابی شامل دیستروفی عصبی عضلانی (RND) و سندرم فیبرومیالژی (FMS) می‌باشند.

بیماری‌های روماتیس‌ در دوران کودکی مشکلات خاصی را برای پزشک معالج ایجاد می‌کند. علاوه بر کنترل علائم فعال، پیشگیری از آسیب برگشت ناپذیر و نظارت و تشخیص زودهنگام عود بیماری، نتایج بهبود یافته نیاز به پیشرفت فیزیکی طبیعی و عاطفی در مواجهه با بیماری‌های جدی و بلند مدت دارد.

برای دریافت مشاوره و نوبت ویزیت در کلینیک تخصصی امید می‌توانید با شماره  ۰۲۱۸۸۸۹۸۴۴۰  و ۰۲۱۸۸۸۹۸۴۴۱ تماس بگیرید.

انواع مشکلات روماتولوژی کودکان


انواع بیماری‌های روماتولوژی کودکان عبارتند از:

آرتروز ناشناخته نوجوانی (JIA)

.

JIA که شایعترین نوع آرتروز شناخته شده است، شامل شش
زیرمجموعه می باشد: اليگوارتريت، پلي ارتريت، سيستميک، وابسته
به انتزيت، آرتريت پسوريازي نوجوانی يا بدون تمایز.

درماتومیوز
نوجوانی

بیماری التهابی، درماتوميوزيت نوجوانان باعث ايجاد ضعف عضلانی
و راش پوستی روی پلک‌ها و بند انگشت می‌شود.

لوپوس نوجوانی

لوپوس یک بیماری سیستم ایمنی است. شایعترین نوع لوپوس
اريتماتوز سیستمیک یا SLE است. لوپوس می‌تواند روی مفاصل،
پوست، کلیه‌ها، خون و سایر قسمت‌های بدن تاثیر بگذارد.

اسکلرودرم نوجوانی

اسکلرودرم، که از لحاظ لغوی به معنای "پوست سفت" است، گروهی
از مشکلاتی را توصیف می‌کند که سبب سفت و محکم تر شدن پوست
می‌شود.

بیماری کاوازاکی

این بیماری سبب التهاب عروق خونی می‌شود که می‌تواند به عوارض
قلبی منجر شود.

بیماری بافت همبند ترکیبی

این بیماری ممکن است شامل ویژگی‌های آرتروز، درماتومیوز لوپوس
و اسکلرودرم باشد و با سطوح بسیار بالایی از آنتی بادی ضد
انسدادی خاص (anti-RNP) همراه شود.

فیبرومیالژیا

این سندرم درد مزمن یک بیماری مرتبط با آرتروز است. و
می‌تواند سفتی و درد همراه با خستگی، اختلال در خواب و سایر
علائم را ایجاد کند. فیبرومیالژیا در دختران شایع تر است و به
ندرت قبل از بلوغ تشخیص داده می‌شود.

دلایل بیماری‌های روماتولوژی کودکان


کارشناسان معتقدند که بیماری‌های روماتیسمی توسط ترکیبی از ژن‌ها و عوامل محیطی ایجاد می‌شوند. به طور کلی، داشتن برخی از انواع ژن‌ها می‌تواند احتمال بیماری‌های روماتیسمی در فرد را افزایش دهد و عوامل محیطی ممکن است باعث تحریک بیماری شوند.

به عنوان مثال، مطالعات نشان می‌دهد افرادی که دارای ژن‌های خاصی از ژن‌های آنتی ژن لکوسسیتی انسان (HLA) هستند که به کنترل پاسخ‌های سیستم ایمنی کمک می‌کنند، خطر بالاتری برای ابتلا به آرتریت روماتوئید دارند. در این افراد، بیماری ممکن است به دلیل برخی از رویدادهای محرک، مانند تغییرات هورمونی، عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی ، و یا چاقی ایجاد شود.

به طور مشابه، ضعف غضروفی ارثی همراه با فشار بیش از حد روی مفصل ممکن است در ایجاد استئوآرتریت نقش داشته باشد.

عوامل مختلفی می‌توانند باعث ایجاد یک یا چند بیماری روماتیسمی شوند. مثلا:

  • استئوآرتریت در بزرگسالان مسن‌تر نسبت به بزرگسالان جوان تر شایع تر است
  • زنان نسبت به مردان به احتمال بسیار بیشتری مبتلا به آرتریت روماتوئید، اسکلرودرم، فیبرومیالژیا و لوپوس می‌شوند
  • نقرس و اسپونديلوآرتروپاتي در مردان شايع‌تر هستند
  • لوپوس اغلب روی آفریقایی-آمریکایی‌ها و اسپانیایی‌ها تاثیر می‌گذارد
  • چاقی و سیگار کشیدن باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های روماتیسمی می‌شود
  • عوامل غذایی ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری‌های روماتیسمی را افزایش یا کاهش دهد - نقرس به رژیم‌های پر از پروتئین که در انواع مختلف گوشت یافت می‌شوند، مربوط است

 علائم بیماری‌های روماتولوژی کودکان


نشانه این بیماری‌های روماتیسمی التهاب است. برای آرتروز، التهاب معمولا باعث یک یا چند علامت در مفاصل می‌شود، از جمله:

  • درد
  • خشکی، به ویژه در صبح
  • ورم
  • گرما و قرمزی
  • گرفتگی
  • دشواری در استفاده از مفصل به طور معمول

بیماری‌های روماتیسمی می‌تواند انواع علائم گسترده دیگری را ایجاد کنند، از جمله:

  • خستگی
  • التهاب یا عفونت چشم
  • راش و قرمزی
  • درد گردن، ستون فقرات، یا کمر
  • دشواری در تنفس عمیق
  • درد عضلانی

 تشخیص بیماری‌های روماتولوژی کودکان


مهمترین گام در درمان مناسب هر یک از بیماری‌های روماتولوژی کودکان، تشخیص دقیق است. فرایند تشخیص می‌تواند طولانی و جزیی باشد. هیچ آزمایش خونی وجود ندارد که همه بیماری‌ها را تایید کند. در کودکان، کلید تشخیص یک معاینه فیزیکی دقیق، همراه با یک تاریخچه پزشکی کامل می‌باشد. هر آزمایش خاصی که پزشک ممکن است دستور دهد به نوع بیماری روماتولوژی مورد نظر بستگی دارد.

آزمایشات خون و تست‌های تصویربرداری اغلب برای تشخیص بیماری روماتولوژی ضروری هستند.

بیش از ۱۰۰ نوع بیماری‌های روماتولوژی وجود دارد - اختلالاتی که با التهاب ساختارهای همبند یا محافظت کننده بدن از جمله مفاصل، عضلات و استخوان‌ها شناخته می‌شوند.

بیماری‌های روماتولوژی، از جمله تمام اشکال آرتروز و اسپوندیلوآرتروپاتی (شرایط التهابی ستون فقرات)، معمولا دردناک، مزمن و پیشرفته می‌باشند، بدان معنی که در طول زمان بدتر می شوند.

همچنین می‌توانند به عوارض بالقوه شدید منجر شوند. به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید، بیماری که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت پوشش دهنده مفاصل حمله می‌کند، می‌تواند خطر ابتلا به برخی از سرطان‌ها را افزایش دهد و منجر به اختلال عصبی شود.

تشخیص و درمان اولیه می‌تواند به کند کردن سرعت پیشرفت بیماری کمک کند.

تشخیص آرتروز و سایر بیماری‌های روماتیسمی با بحث در مورد تاریخچه ی پزشکی شما آغاز می‌شود.

پزشک با شما درباره علائم شما صحبت خواهد کرد، از جمله:

  • چقدر درد دارید؟
  • دقیقا در چه جایی احساس درد یا علائم دیگری مانند خشکی و تورم دارید
  • علائم شما چه زمانی شروع شد و آیا در طول روز ثابت هستند یا تغییر می‌کنند
  • داروها، موقعیت بدن و موارد دیگر که ممکن است علائم شما را تسکین دهد
  • عواملي كه درد را بدتر مي كنند

سپس، او درباره سلامت جاری فعلی و گذشته شما - بیماری‌ها، عادت‌های ورزشی، عادت‌های سفر و سابقه پزشکی خانواده اش، به خصوص در مورد بیماری‌های روماتیسمی و اختلالات خودایمنی، سوال خواهد کرد.

پس از آن یک معاینه فیزیکی دقیق انجام خواهد داد، تا علائم قابل مشاهده تورم، خشکی یا قرمزی در مفاصل شما را بررسی کند. معاینه همچنین طیف وسیعی از حرکات و رفلکس‌ها را آزمایش می‌کند و به دنبال علائمی مانند غدد متورم و التهاب چشم می‌گردد.

اگر پزشک شما مشکوک به نوعی بیماری روماتیسمی باشد، یک یا چند تست آزمایشگاهی را برای رد علل احتمالی دیگر و رسیدن به یک تشخیص مطمئن سفارش می‌دهد.

به طور خاص، ممکن است آزمایشات خون را سفارش دهد که می‌تواند نشانگرهای التهاب، آنتیبادی‌های مربوط به بیماری‌های خاص، تعداد سلول‌های خون غیر طبیعی و عملکرد غیر طبیعی بدن را شناسایی کند. آزمایشات روی ادرار و مایع مفصلی نیز ممکن است لازم باشد.

آزمایش‌های تصویربرداری از مفاصل و استخوان‌های شما می‌تواند به تشخیص التهاب، تجمع مایع، از دست رفتن غضروف، پارگی‌های بافت نرم و فرسایش و آسیب استخوان یا مفصل کمک کند. ممکن است پزشک تان از شما بخواهد که اشعه ایکس، اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)، اسکن رزونانس مغناطیسی (MRI) یا اولتراسوند را انجام دهید.

درمان بیماری‌های روماتولوژی کودکان


متاسفانه، هیچ علاجی برای بیماری‌های روماتولوژی اطفال وجود ندارد، اگرچه با تشخیص زودهنگام و درمان تهاجمی، بهبودی ممکن است. هدف درمان از بین بردن التهاب، کنترل درد و بهبود کیفیت زندگی کودک، و احتمالا رسیدن به بهبودی است. بیشتر برنامه‌های درمانی شامل ترکیبی از داروها، فعالیت بدنی، مراقبت از چشم و غذا خوردن سالم است.

انواع مختلف دارو برای درمان بیماری‌های روماتیسمی تجویز می‌شود. بعضی از داروها علائمی مانند درد و التهاب را درمان می‌کنند، در حالی که دیگر داروها می‌توانند دوره بیماری را تغییر دهند.

بسته به شرایط، دارو ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • داروهای خوراکی (ضد درد) بدون نسخه مانند استامینوفن و داروهای مسکن تجویزی مانند اکسیکودون و هیدروکودون که بر علت اصلی بیماری تاثیر نمی‌گذارند.
  • مسکن‌های موضعی
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، از جمله داروهای ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم بدون نسخه و داروهای تجویزی به نام بازدارنده‌های COX-2 که می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
  • کورتیکواستروئیدها، که دارای خواص ضد التهابی قوی هستند، اما عوارض جانبی قابل توجهی را برای مصرف طولانی مدت به همراه دارند.
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) که می‌توانند با تأثیر بر واکنش‌های ایمنی بدن و فرآیندهای التهابی، به کاهش پیشرفت بیماری‌های روماتیسمی کمک کند.
  • بیولوژیک‌ها، یک زیرمجموعه از DMARD‌ها که با هدف قرار دادن مراحل خاصی از فرآیندهای التهابی بدن کار می‌کنند.
  • مهارکننده‌های ژانوس کیناز، یک زیرمجموعه DMARD جدید که با هدف قرار دادن مسیرهای ژانوس کیناز (JAK)، که در پاسخ سیستم ایمنی بدن نقش دارند، کار می‌کند.

علاوه بر دارو، انواع مختلف درمان‌های دیگر ممکن است برای بیماری‌های روماتیسمی تجویز شوند، از جمله:

  • برنامه‌های خاص ورزش برای افزایش قدرت عضلانی و انعطاف پذیری مفصل
  • درمان فیزیکی
  • کار درمانی
  • درمان گرم و سرد
  • اسپلینت، بریس و دستگاه‌های کمکی برای محافظت از مفاصل ضعیف
  • آرامش درمانی
  • جراحی (مخصوصا برای آرتروز)

مدیریت خود برای یک کودک مبتلا به بیماری روماتیسمی شامل آموزش دادن کودک در مورد اهمیت نحوه پیگیری درمان تجویزی توسط پزشکان و سایر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی می‌باشد. مراقبت از خود همچنین شامل کمک به کودک برای رفع اثرات عاطفی و اجتماعی بیماری است. مدیریت خود شامل انتخاب‌هایی است که هر روز زندگی را بهتر می‌کند و به سالم و خوشحال بودن کمک می‌کند.